19 marca 2021

Integracja sensoryczna

Diagnoza procesów integracji sensorycznej

Diagnoza procesów integracji sensorycznej składa się z kilku części:

  • Wywiad z rodzicami – terapeuta SI zadaje pytania dotyczące przebiegu ciąży, porodu, rozwoju dziecka, przebytych chorób i innych problemów zdrowotnych
  • Kwestionariusze – stanowiące dopełnienie procesu diagnostycznego
  • Próby kliniczne – dziecko na prośbę terapeuty wykonuje kilka zadań, które mają na celu wykluczenie lub potwierdzenie występowania u dziecka przetrwałych odruchów, a także sprawdzenia jak wygląda jego napięcie mięśniowe, równowaga, koordynacja, płynność ruchowa ciała, planowanie motoryczne, czucie ciała (umiejętność zlokalizowania bodźca dotykowego), a także praca oczu i praca rąk
  • Obserwacja kliniczna
  • Obserwacja podczas swobodnej aktywności
  • Podsumowanie diagnozy – rozmowa z rodzicami na temat wyników diagnozy i wniosków z nich płynących. Rodzice otrzymując pisemną diagnozę, która zwiera dane z wywiadu, kwestionariuszy, wyniki prób klinicznych oraz wnioski. Po podsumowaniu diagnozy terapeuta SI przedstawia rodzicom opracowany, indywidualny program terapii ich dziecka.

Terapia integracji sensorycznej
Terapia zaburzeń Integracji Sensorycznej polega na takim stymulowaniu układu nerwowego, aby dać mu możliwość właściwej pracy, czyli prawidłowego odbierania, przetwarzania i odpowiedzi na bodźce płynące ze środowiska i naszego ciała. Jest to terapia ruchowa i wygląda jak zabawa. Dziecko uczestniczące w terapii ma wrażenie, że kreuje zajęcia wspólnie z terapeutą. Ćwiczenia są wykonywane na specjalnym sprzęcie SI (huśtawki, konik, hamaki, helikoptery, piłki, wałki sensoryczne, deskorolki, talerze obrotowe) i są dostosowane indywidualnie do potrzeb i poziomu rozwojowego dziecka. Nadrzędnym celem terapii jest poprawa jakości przesyłania i organizacji informacji sensorycznej, tj. tego co jest odbierane przez różne zmysły naszego ciała a następnie wytworzenie odpowiedniej reakcji adaptacyjnej.

Metoda Terapii Integracji Sensorycznej skierowana jest do dzieci, u których obserwuje się:

  • trudności w uczeniu się, pisaniu, czytaniu (dysleksja)
  • obniżoną jakość pisma / rysunku
  • obniżone lub wzmożone napięcie mięśniowe
  • opóźniony rozwój motoryki dużej (są mało sprawne ruchowo, biegając często przewracają się, mają trudności z jazdą na rowerze itp.)
  • problemy z koncentracją uwagi
  • wzmożoną aktywność ruchową (hiperaktywność)
  • zbyt mała aktywność ruchowa (hipoaktywność)
  • opóźniony rozwój mowy
  • kłopoty z nabywaniem umiejętności samoobsługowych
  • nieprawidłowe rekcje na bodźce dotykowe (obcinanie paznokci, czesanie, mycie włosów, narzekanie na metki na ubraniu, chodzenie na boso), słuchowe (zatykanie uszu przy niegłośnych dźwiękach), węchowe (często narzekają, że coś śmierdzi), wzrokowe
  • niską samoocenę
  • trudności w kontaktach rówieśniczych
  • problemy z koordynacją ruchową

« Wróć do Centrum diagnozy i terapii